Band

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen wordt gevormd door pianist Ed Baatsen, contrabassist Han Slinger en slagwerker Bert Kamsteeg. In bezetting dus een pianotrio. Maar wel een van de afwijkende soort. Conventies die vaak samengaan met die van gangbare pianotrio’s in de jazz, zijn dit drietal vreemd. Het lijkt erop dat zij zich zomaar hebben begeven op het pad van piano-contrabas-drums en daarop hun eigen doorgang hebben gezocht. Want hoewel je van een pianotrio mag verwachten dat de spil ervan vooral ligt in het samenspel en de interactie, gaat ieder van Kenturah’s Kitchen ook gewoon zijn eigen gang. En dat levert frappante resultaten op.

Het trio brengt voornamelijk eigen composities ten gehore. Zo ook op hun cd Oeroeboeroe. De enige niet-eigen compositie is Sweet Goodbyes van de vroegere (Nederlandse) rockgroep Krezip. Alleen de kern van dit beklijvende nummer is herkenbaar, de eromheen gedrapeerde improvisaties van piano, contrabas en slagwerk tonen de onbegrensde veelzijdigheid van Kenturah’s Kitchen.

De naam van het trio is ontleend aan beeldend kunstenaar Kenturah Davis. De Amerikaanse roept zeggingskracht op met haar vermenging van portretkunst met design. Natuurlijk is beeldende kunst geen muziek , maar luisterend naar dit trio kan men goed horen hoe verschillende zienswijzen in kunst vervat, nieuwe uitdrukkingsvormen kunnen geven aan het fenomeen jazz en improvisatiemuziek. Kenturah’s Kitchen geeft daar een fraai voorbeeld van.

Het gebruik van vele diverse maatsoorten, effecten op de contrabas en de diversiteit in ritmes, sferen en vorm alsmede de dynamische manier van spelen heeft zowel bij de pers als bij het publiek tot enthousiaste reacties geleid.

Kenturah’s Kitchen heeft in zijn achtjarige bestaan 3 cd’s opgenomen: KLiCK (2013), Oeroeboeroe (2016) en Mosavans (2019).

In hun eigen studio in Den Haag hebben ze een stijl ontwikkeld die zich moeilijk in een hokje laat plaatsen, maar wat men kan beschouwen als jazz van nu.

Facebook
Facebook
YouTube
Instagram

Media

Jazzenzo over Mosavans:
“Een uitstekend trio dat meer aandacht verdient” Mathijs van de Berg
Lees meer

Jazzflits over Mosavans:
“De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek losgezongen van papier” Jeroen de Valk
Lees meer

Nieuwe compositie (korte versie): Trammelant

Concerten

  • Centrale Bibliotheek Den Haag, Studio B 14:00, Den Haag, Centrale Bibliotheek
    More
  • gastropub Uffies, Zutphen, gecanceld wegens Covid-19 20:00, Zutphen, Gastropub Uffies
    More
  • Centrale Bibliotheek Den Haag, gecanceld wegens Covid-19 14:00, Den Haag, Centrale Bibliotheek
    More
  • Live Music Project Amstelveen, gecanceld wegens Covid-19 20:00, Amstelveen, Nog onbekend
    More
  • Live@PK 20:30, Delft, Live@PK
    More
  • Café Miles, Amersfoort 14:00, Amersfoort, Miles
    More
  • Lunchconcert VAK Delft 12:45, Delft, VAK
    More
  • Mechelen, België 14:00, Mechelen, Jazzathome - festival, Lambrecht-Mulier
    More
  • Centrum de Bolder, Amstelveen 20:00, Amstelveen, Centrum de Bolder
    More

Discografie

Wilt u ook een van onze albums downloaden? Hiervoor heeft u een code nodig. Heeft u nog geen code, neem dan contact met ons op.

Recensies

Jazzflits over Mosavans:

 

Het trio Kenturah’s Kitchen is al zeker acht jaar samen en dat hoor je. Een beginnend pianotrio speelt vooral standards. Die hebben Ed Baatsen cum suis achter zich gelaten. Een gevorderd trio waagt zich aan eigen stukken; die horen we hier dan ook.

Maar sommige trio’s blijven dan nog járen in exact dezelfde bezetting bij elkaar. Zie dat eens voor elkaar te krijgen, in de overbevolkte Nederlandse jazzscene. Menig ‘jazzpodium’ is een kroeg waar druk door de muziek heen wordt gekakeld.

Enfin, Baatsen, Slinger en Kamsteeg bleven bijeen en gaan dus weer een stap verder: nog ambitieuzere composities, vergezeld van uiterst democratische improvisaties waarbij niet alleen de pianist maar ook de anderen heel wat in de melk hebben te brokkelen.

Soms lijken de stemmen bijna gelijkwaardig. Wie Baatsen kent, weet natuurlijk dat hij een uitstekende antenne heeft voor samenspel. Hij verving immers enige tijd wijlen Rob van den Broeck in de band van Masha Bijlsma. Al veel langer toert hij met Special Delivery.

Tegelijkertijd blijft de traditie nooit ver weg. Er is een swingende drummer, een bassist die de basis beheert en pianist die geregeld het hoogste woord mag voeren. Niet erg, want de interactie is avontuurlijk genoeg en het repertoire veelzijdig. Er zijn breekbare ballads, vederlichte popliedjes en spektakelstukken met dreunende unisono’s voor de bas en de pianolinkerhand.

Je gaat al gauw denken aan e.s.t. en de trio’s rond Charlie Haden. Slinger is net als Haden zo’n bassist die zijn diepe, spaarzame noten met enige dramatische vertraging uit de dikke snaren trekt. Ondanks die minimalistische aanpak zijn die noten zó solide, dat de anderen schijnbaar alle kanten uit kunnen fladderen. Dat is natuurlijk niet zo, maar de indruk wordt gewekt. De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek is losgezongen van het papier.

 

Jeroen de Valk

Jazzenzo over Mosavans:

 

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen beschouwt zichzelf ondanks de samenstelling van piano, contrabas en drums niet als een klassiek pianotrio en maakt nadrukkelijk ‘muziek van nu’. De titel van hun nieuwe album, ‘Mosavans’, is een verwijzing naar de verschillende invloeden die het trio ondergaat: Monk, Satie en Bill Evans. Verder hoor je rock- en hiphopelementen. Op eerdere platen nam het trio covers op van onder andere The Red Hot Chili Peppers en Krezip. Toch is het voornamelijk een jazztrio, waarbij improvisatie voorop staat.

Op ‘Mosavans’ staan uitsluitend eigen composities, alle van de hand van pianist Ed Baatsen. Het zijn eigenlijk geen zes maar negen stukken, omdat twee nummers zijn uitgesplitst in een aantal varianten. De composities zijn afwisselend en zitten inventief in elkaar, waarbinnen alle bandleden de grootst mogelijke vrijheid krijgen. De muziek klinkt daardoor open en los; het spelplezier is duidelijk hoorbaar.

Op het titelnummer dat een kwart van de totale speelduur beslaat, versmelten de genoemde invloeden tot een mooi geheel. Een geweldig stuk dat tegelijk swingt en intrigeert. Het daaropvolgende ‘Trammelant’ bestaat uit drie delen. Het eerste deel doet door de rockdynamiek sterk aan The Bad Plus denken, het tweede is verfijnd met melodisch basspel, terwijl het derde deel een loom hiphopritme heeft.

Het gebruik van diverse maatsoorten en verschillende ritmes houdt de muziek spannend, bijvoorbeeld op het ongrijpbare ‘Raarr’. Daarnaast hoor je mooie melodieën, zoals op ‘Bretagne’, een nummer met Keltische invloeden. Op het tweedelige slotnummer ‘Blue Mirror’ demonstreert de band nog eens heel duidelijk zijn tweevoudige kracht: het eerste deel is snel met een stevige groove, het tweede is zijn langzame, melodieuze pendant. Een prima album kortom van een uitstekend trio, dat meer aandacht verdient.

 

Mathijs van den Berg