Over de band

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen wordt gevormd door pianist Ed Baatsen, contrabassist Han Slinger en slagwerker Bert Kamsteeg. In bezetting dus een pianotrio. Maar wel een van de afwijkende soort. Conventies die vaak samengaan met die van gangbare pianotrio’s in de jazz, zijn dit drietal vreemd. Het lijkt erop dat zij zich zomaar hebben begeven op het pad van piano-contrabas-drums en daarop hun eigen doorgang hebben gezocht. Want hoewel je van een pianotrio mag verwachten dat de spil ervan vooral ligt in het samenspel en de interactie, gaat ieder van Kenturah’s Kitchen ook gewoon zijn eigen gang. En dat levert frappante resultaten op.

Het trio brengt voornamelijk eigen composities ten gehore. Zo ook op hun cd Oeroeboeroe. De enige niet-eigen compositie is Sweet Goodbyes van de vroegere (Nederlandse) rockgroep Krezip. Alleen de kern van dit beklijvende nummer is herkenbaar, de eromheen gedrapeerde improvisaties van piano, contrabas en slagwerk tonen de onbegrensde veelzijdigheid van Kenturah’s Kitchen.

De naam van het trio is ontleend aan beeldend kunstenaar Kenturah Davis. De Amerikaanse roept zeggingskracht op met haar vermenging van portretkunst met design. Natuurlijk is beeldende kunst geen muziek , maar luisterend naar dit trio kan men goed horen hoe verschillende zienswijzen in kunst vervat, nieuwe uitdrukkingsvormen kunnen geven aan het fenomeen jazz en improvisatiemuziek. Kenturah’s Kitchen geeft daar een fraai voorbeeld van.

Het gebruik van vele diverse maatsoorten, effecten op de contrabas en de diversiteit in ritmes, sferen en vorm alsmede de dynamische manier van spelen heeft zowel bij de pers als bij het publiek tot enthousiaste reacties geleid.

Kenturah’s Kitchen heeft in zijn achtjarige bestaan 3 cd’s opgenomen: KLiCK (2013), Oeroeboeroe (2016) en Mosavans (2019).

In hun eigen studio in Den Haag hebben ze een stijl ontwikkeld die zich moeilijk in een hokje laat plaatsen, maar wat men kan beschouwen als jazz van nu.

Facebook
Facebook
YouTube
Instagram

In de media

Jazzenzo over Mosavans:
“Een uitstekend trio dat meer aandacht verdient” Mathijs van de Berg

Jazzflits over Mosavans:
“De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek losgezongen van papier” Jeroen de Valk

Jazznu:
“onbegrensde veelzijdigheid”, “geeft pianotrio nieuwe vorm”

Trouw:
“vakkundig en liefdevol”

Pianowereld:
“welluidend interessant”, “bovenmodale composities”, “uitstekende eigentijdse jazz”, “Baatsen kan als componist tot indrukwekkende hoogte stijgen”

Jazzflits:
“een aantrekkelijke staalkaart van hun kunnen….het is de intensiteit van de stevig groovende, dan weer verstilde interactie die het spannend maakt naar deze jazzcats te luisteren”

Jazzenzo:
“swing, rijke melodievorming, abrupte wendingen en het geluid van druipende jazzjaren maken van Klick een draagkrachtig album”

Jazzism(****):
“…summum van soepele melodieuze swing met mooie spanningsbogen”, “geen moment voorspelbaar”, “het avontuur lonkt”

Armand Serpenti over Kenturah's Kitchen

De Amerikaanse kunstenares Kenturah Davis tekent laag over laag met woorden en zinnen tot er een kunstwerk uit ontstaat. Geïnspireerd door deze magische mechaniek ontstaan ook de stukken van het naar haar vernoemde trio Kenturah’s Kitchen. Een ritmisch figuur, akkoord, kleur, sfeer, een melodisch gegeven; ze rollen over en liggen op elkaar totdat ze op de voorgrond schitteren als meezingers in een hecht, maar lichtvoetig kader, transparant geïmproviseerd, populair.

In de ‘Kitchen’ koken de gekruide noten met ingrediënten uit pop, latin en jazz. Denk aan de adem in het pianospel van Ahmad Jamal, de vocale sound van bassist Charlie Haden, de intrigerende eenvoud van de band Coldplay, de progressieve R&B van zangeres Beyoncé; krachtige melodieën, staalsterke liedjes.

Een brutale keuze voor simpelheid is de heldere handtekening van pianist en trioleider Ed Baatsen; afbreken, opbouwen en openleggen. Voor contrabassist Han Slinger is groove heiliger dan eten en kleur belangrijker dan water. Drummer Bert Kamsteeg tovert speels en humoristisch met zijn unieke timing.  Kenturah’s Kitchen is zeshandig musiceren in een trioloog.

Of het nu gaat om een uit elkaar gereten cover of eigen compositie, telkens weer ontvouwt zich een meerlagig verhaal met meeslepende emotie. Luisterend kun je in- en uitzoomen. Neem je afstand, dan hoor je een krachtig deuntje, een oorwurm zelfs. Duik je in het detail, dan doorgrond je de dynamiek. Net als bij het kijken naar Davis’ schilderijen.

Akkoord, meer bands delen bovenstaande kwaliteiten. Wat maakt dit trio zo uniek?

De ongelooflijke breedheid van contexten waarin de muziek past en tegelijkertijd puik en prima klinkt. En dat is in onze tijd van speelplaatsafbraak zó belangrijk! Het is een ‘must’. Kenturah’s Kitchen knettert net zo cool op popplanken, theatervloeren, in jazz joints, als gewoon thuis, couch surfend op reis met zoals Baatsen het noemt: “muziek van nu”.

De Amerikaanse kunstenares Kenturah Davis tekent laag over laag met woorden en zinnen tot er een kunstwerk uit ontstaat. Geïnspireerd door deze magische mechaniek ontstaan ook de stukken van het naar haar vernoemde trio Kenturah’s Kitchen. Een ritmisch figuur, akkoord, kleur, sfeer, een melodisch gegeven; ze rollen over en liggen op elkaar totdat ze op de voorgrond schitteren als meezingers in een hecht, maar lichtvoetig kader, transparant geïmproviseerd, populair.

In de ‘Kitchen’ koken de gekruide noten met ingrediënten uit pop, latin en jazz. Denk aan de adem in het pianospel van Ahmad Jamal, de vocale sound van bassist Charlie Haden, de intrigerende eenvoud van de band Coldplay, de progressieve R&B van zangeres Beyoncé; krachtige melodieën, staalsterke liedjes.

Een brutale keuze voor simpelheid is de heldere handtekening van pianist en trioleider Ed Baatsen; afbreken, opbouwen en openleggen. Voor contrabassist Han Slinger is groove heiliger dan eten en kleur belangrijker dan water. Drummer Bert Kamsteeg tovert speels en humoristisch met zijn unieke timing.  Kenturah’s Kitchen is zeshandig musiceren in een trioloog.

Of het nu gaat om een uit elkaar gereten cover of eigen compositie, telkens weer ontvouwt zich een meerlagig verhaal met meeslepende emotie. Luisterend kun je in- en uitzoomen. Neem je afstand, dan hoor je een krachtig deuntje, een oorwurm zelfs. Duik je in het detail, dan doorgrond je de dynamiek. Net als bij het kijken naar Davis’ schilderijen.

Akkoord, meer bands delen bovenstaande kwaliteiten. Wat maakt dit trio zo uniek?

De ongelooflijke breedheid van contexten waarin de muziek past en tegelijkertijd puik en prima klinkt. En dat is in onze tijd van speelplaatsafbraak zó belangrijk! Het is een ‘must’. Kenturah’s Kitchen knettert net zo cool op popplanken, theatervloeren, in jazz joints, als gewoon thuis, couch surfend op reis met zoals Baatsen het noemt: “muziek van nu”.

De Amerikaanse kunstenares Kenturah Davis tekent laag over laag met woorden en zinnen tot er een kunstwerk uit ontstaat. Geïnspireerd door deze magische mechaniek ontstaan ook de stukken van het naar haar vernoemde trio Kenturah’s Kitchen. Een ritmisch figuur, akkoord, kleur, sfeer, een melodisch gegeven; ze rollen over en liggen op elkaar totdat ze op de voorgrond schitteren als meezingers in een hecht, maar lichtvoetig kader, transparant geïmproviseerd, populair.

In de ‘Kitchen’ koken de gekruide noten met ingrediënten uit pop, latin en jazz. Denk aan de adem in het pianospel van Ahmad Jamal, de vocale sound van bassist Charlie Haden, de intrigerende eenvoud van de band Coldplay, de progressieve R&B van zangeres Beyoncé; krachtige melodieën, staalsterke liedjes.

Een brutale keuze voor simpelheid is de heldere handtekening van pianist en trioleider Ed Baatsen; afbreken, opbouwen en openleggen. Voor contrabassist Han Slinger is groove heiliger dan eten en kleur belangrijker dan water. Drummer Bert Kamsteeg tovert speels en humoristisch met zijn unieke timing.  Kenturah’s Kitchen is zeshandig musiceren in een trioloog.

Of het nu gaat om een uit elkaar gereten cover of eigen compositie, telkens weer ontvouwt zich een meerlagig verhaal met meeslepende emotie. Luisterend kun je in- en uitzoomen. Neem je afstand, dan hoor je een krachtig deuntje, een oorwurm zelfs. Duik je in het detail, dan doorgrond je de dynamiek. Net als bij het kijken naar Davis’ schilderijen.

Akkoord, meer bands delen bovenstaande kwaliteiten. Wat maakt dit trio zo uniek?

De ongelooflijke breedheid van contexten waarin de muziek past en tegelijkertijd puik en prima klinkt. En dat is in onze tijd van speelplaatsafbraak zó belangrijk! Het is een ‘must’. Kenturah’s Kitchen knettert net zo cool op popplanken, theatervloeren, in jazz joints, als gewoon thuis, couch surfend op reis met zoals Baatsen het noemt: “muziek van nu”.

De Amerikaanse kunstenares Kenturah Davis tekent laag over laag met woorden en zinnen tot er een kunstwerk uit ontstaat. Geïnspireerd door deze magische mechaniek ontstaan ook de stukken van het naar haar vernoemde trio Kenturah’s Kitchen. Een ritmisch figuur, akkoord, kleur, sfeer, een melodisch gegeven; ze rollen over en liggen op elkaar totdat ze op de voorgrond schitteren als meezingers in een hecht, maar lichtvoetig kader, transparant geïmproviseerd, populair.

In de ‘Kitchen’ koken de gekruide noten met ingrediënten uit pop, latin en jazz. Denk aan de adem in het pianospel van Ahmad Jamal, de vocale sound van bassist Charlie Haden, de intrigerende eenvoud van de band Coldplay, de progressieve R&B van zangeres Beyoncé; krachtige melodieën, staalsterke liedjes.

Een brutale keuze voor simpelheid is de heldere handtekening van pianist en trioleider Ed Baatsen; afbreken, opbouwen en openleggen. Voor contrabassist Han Slinger is groove heiliger dan eten en kleur belangrijker dan water. Drummer Bert Kamsteeg tovert speels en humoristisch met zijn unieke timing.  Kenturah’s Kitchen is zeshandig musiceren in een trioloog.

Of het nu gaat om een uit elkaar gereten cover of eigen compositie, telkens weer ontvouwt zich een meerlagig verhaal met meeslepende emotie. Luisterend kun je in- en uitzoomen. Neem je afstand, dan hoor je een krachtig deuntje, een oorwurm zelfs. Duik je in het detail, dan doorgrond je de dynamiek. Net als bij het kijken naar Davis’ schilderijen.

Akkoord, meer bands delen bovenstaande kwaliteiten. Wat maakt dit trio zo uniek?

De ongelooflijke breedheid van contexten waarin de muziek past en tegelijkertijd puik en prima klinkt. En dat is in onze tijd van speelplaatsafbraak zó belangrijk! Het is een ‘must’. Kenturah’s Kitchen knettert net zo cool op popplanken, theatervloeren, in jazz joints, als gewoon thuis, couch surfend op reis met zoals Baatsen het noemt: “muziek van nu”.

Concerten

  • Live Music Project Amstelveen 20:00, Amstelveen, Nog onbekend
    More
  • Centrale Bibliotheek Den Haag 14:00, Den Haag, Centrale Bibliotheek
    More
  • gastropub Uffies, Zutphen 20:00, Zutphen, Gastropub Uffies
    More
  • Lunchconcert V.A.K.Delft 13:00, Delft, VAK
    More
  • Live@PK 20:30, Delft, Live@PK
    More
  • Café Miles, Amersfoort 14:00, Amersfoort, Miles
    More
  • Lunchconcert VAK Delft 12:45, Delft, VAK
    More
  • Mechelen, België 14:00, Mechelen, Jazzathome - festival, Lambrecht-Mulier
    More
  • Centrum de Bolder, Amstelveen 20:00, Amstelveen, Centrum de Bolder
    More
  • De Machinist, Rotterdam 15:00, Rotterdam, De Machinist
    More
  • Café Miles, Amersfoort 21:00, Amersfoort, Café Miles
    More
  • Ansbach, Germany 20:00, Ansbach, Germany, tba
    More
Nieuws

Jazzflits over Mosavans:

 

Het trio Kenturah’s Kitchen is al zeker acht jaar samen en dat hoor je. Een beginnend pianotrio speelt vooral standards. Die hebben Ed Baatsen cum suis achter zich gelaten. Een gevorderd trio waagt zich aan eigen stukken; die horen we hier dan ook.

Maar sommige trio’s blijven dan nog járen in exact dezelfde bezetting bij elkaar. Zie dat eens voor elkaar te krijgen, in de overbevolkte Nederlandse jazzscene. Menig ‘jazzpodium’ is een kroeg waar druk door de muziek heen wordt gekakeld.

Enfin, Baatsen, Slinger en Kamsteeg bleven bijeen en gaan dus weer een stap verder: nog ambitieuzere composities, vergezeld van uiterst democratische improvisaties waarbij niet alleen de pianist maar ook de anderen heel wat in de melk hebben te brokkelen.

Soms lijken de stemmen bijna gelijkwaardig. Wie Baatsen kent, weet natuurlijk dat hij een uitstekende antenne heeft voor samenspel. Hij verving immers enige tijd wijlen Rob van den Broeck in de band van Masha Bijlsma. Al veel langer toert hij met Special Delivery.

Tegelijkertijd blijft de traditie nooit ver weg. Er is een swingende drummer, een bassist die de basis beheert en pianist die geregeld het hoogste woord mag voeren. Niet erg, want de interactie is avontuurlijk genoeg en het repertoire veelzijdig. Er zijn breekbare ballads, vederlichte popliedjes en spektakelstukken met dreunende unisono’s voor de bas en de pianolinkerhand.

Je gaat al gauw denken aan e.s.t. en de trio’s rond Charlie Haden. Slinger is net als Haden zo’n bassist die zijn diepe, spaarzame noten met enige dramatische vertraging uit de dikke snaren trekt. Ondanks die minimalistische aanpak zijn die noten zó solide, dat de anderen schijnbaar alle kanten uit kunnen fladderen. Dat is natuurlijk niet zo, maar de indruk wordt gewekt. De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek is losgezongen van het papier.

 

Jeroen de Valk

Jazzenzo over Mosavans:

 

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen beschouwt zichzelf ondanks de samenstelling van piano, contrabas en drums niet als een klassiek pianotrio en maakt nadrukkelijk ‘muziek van nu’. De titel van hun nieuwe album, ‘Mosavans’, is een verwijzing naar de verschillende invloeden die het trio ondergaat: Monk, Satie en Bill Evans. Verder hoor je rock- en hiphopelementen. Op eerdere platen nam het trio covers op van onder andere The Red Hot Chili Peppers en Krezip. Toch is het voornamelijk een jazztrio, waarbij improvisatie voorop staat.

Op ‘Mosavans’ staan uitsluitend eigen composities, alle van de hand van pianist Ed Baatsen. Het zijn eigenlijk geen zes maar negen stukken, omdat twee nummers zijn uitgesplitst in een aantal varianten. De composities zijn afwisselend en zitten inventief in elkaar, waarbinnen alle bandleden de grootst mogelijke vrijheid krijgen. De muziek klinkt daardoor open en los; het spelplezier is duidelijk hoorbaar.

Op het titelnummer dat een kwart van de totale speelduur beslaat, versmelten de genoemde invloeden tot een mooi geheel. Een geweldig stuk dat tegelijk swingt en intrigeert. Het daaropvolgende ‘Trammelant’ bestaat uit drie delen. Het eerste deel doet door de rockdynamiek sterk aan The Bad Plus denken, het tweede is verfijnd met melodisch basspel, terwijl het derde deel een loom hiphopritme heeft.

Het gebruik van diverse maatsoorten en verschillende ritmes houdt de muziek spannend, bijvoorbeeld op het ongrijpbare ‘Raarr’. Daarnaast hoor je mooie melodieën, zoals op ‘Bretagne’, een nummer met Keltische invloeden. Op het tweedelige slotnummer ‘Blue Mirror’ demonstreert de band nog eens heel duidelijk zijn tweevoudige kracht: het eerste deel is snel met een stevige groove, het tweede is zijn langzame, melodieuze pendant. Een prima album kortom van een uitstekend trio, dat meer aandacht verdient.

 

Mathijs van den Berg

Video's

Nieuwe compositie (korte versie): Trammelant

Minidocu

Luister en download de muziek

Wilt u ook een van onze albums downloaden? Hiervoor heeft u een code nodig. Heeft u nog geen code, neem dan contact met ons op.

Mosavans

Loading tracks...

Oeroeboeroe

Loading tracks...

KLiCK

Loading tracks...