Band

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen wordt gevormd door pianist Ed Baatsen, contrabassist Han Slinger en slagwerker Bert Kamsteeg. In bezetting dus een pianotrio. Maar wel een van de afwijkende soort. Conventies die vaak samengaan met die van gangbare pianotrio’s in de jazz, zijn dit drietal vreemd. Het lijkt erop dat zij zich zomaar hebben begeven op het pad van piano-contrabas-drums en daarop hun eigen doorgang hebben gezocht. Want hoewel je van een pianotrio mag verwachten dat de spil ervan vooral ligt in het samenspel en de interactie, gaat ieder van Kenturah’s Kitchen ook gewoon zijn eigen gang. En dat levert frappante resultaten op.

Het trio brengt voornamelijk eigen composities ten gehore. Zo ook op hun cd Oeroeboeroe. De enige niet-eigen compositie is Sweet Goodbyes van de vroegere (Nederlandse) rockgroep Krezip. Alleen de kern van dit beklijvende nummer is herkenbaar, de eromheen gedrapeerde improvisaties van piano, contrabas en slagwerk tonen de onbegrensde veelzijdigheid van Kenturah’s Kitchen.

De naam van het trio is ontleend aan beeldend kunstenaar Kenturah Davis. De Amerikaanse roept zeggingskracht op met haar vermenging van portretkunst met design. Natuurlijk is beeldende kunst geen muziek , maar luisterend naar dit trio kan men goed horen hoe verschillende zienswijzen in kunst vervat, nieuwe uitdrukkingsvormen kunnen geven aan het fenomeen jazz en improvisatiemuziek. Kenturah’s Kitchen geeft daar een fraai voorbeeld van.

Het gebruik van vele diverse maatsoorten, effecten op de contrabas en de diversiteit in ritmes, sferen en vorm alsmede de dynamische manier van spelen heeft zowel bij de pers als bij het publiek tot enthousiaste reacties geleid.

Kenturah’s Kitchen heeft in zijn achtjarige bestaan 3 cd’s opgenomen: KLiCK (2013), Oeroeboeroe (2016) en Mosavans (2019).

In hun eigen studio in Den Haag hebben ze een stijl ontwikkeld die zich moeilijk in een hokje laat plaatsen, maar wat men kan beschouwen als jazz van nu.

Facebook
Facebook
YouTube
SOCIALICON
SOCIALICON

Media

Jazzenzo over Mosavans:
“Een uitstekend trio dat meer aandacht verdient” Mathijs van de Berg
Lees meer

Jazzflits over Mosavans:
“De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek losgezongen van papier” Jeroen de Valk
Lees meer

Jazznu over Mosavans:
“Er is hier sprake van een document dat ver uitstijgt van wat je gewoonlijk krijgt voorgeschoteld van pianotrio’s.” en “Kenturah’s Kitchen drijft op het vakmanschap van drie musici, die hun individualisme in de fraaist denkbare klanken hebben verpakt.” Rinus van der Heijden
Lees meer

Jazz & Mo’ over Mosavans:
“Zeker, Kenturah’s Kitchen legt graag een pakkende groove en dito melodie neer. Maar speels en vrij lopen de Haagse heren geregeld zeer aangenaam uit de pas.” Mischa Andriessen
Lees meer

De Nieuwe Muze over Mosavans:
“De perfectie is bereikt met hun derde cd Mosavans die in januari werd uitgebracht. We zijn in de keuken van een sterrenkok met noten.”
Lees meer

Draai Om Je Oren over Mosavans:
“Dit maakt het album bijzonder, een waar pareltje.”
Lees meer

Trammelant (korte versie)

Concerten

  • No upcoming events scheduled yet. Stay tuned!
  • Centrale Bibliotheek Den Haag, Studio B 14:00, Den Haag, Centrale Bibliotheek
    More
  • gastropub Uffies, Zutphen, gecanceld wegens Covid-19 20:00, Zutphen, Gastropub Uffies
    More
  • Centrale Bibliotheek Den Haag, gecanceld wegens Covid-19 14:00, Den Haag, Centrale Bibliotheek
    More
  • Live Music Project Amstelveen, gecanceld wegens Covid-19 20:00, Amstelveen, Nog onbekend
    More
  • Live@PK 20:30, Delft, Live@PK
    More
  • Café Miles, Amersfoort 14:00, Amersfoort, Miles
    More
  • Lunchconcert VAK Delft 12:45, Delft, VAK
    More
  • Mechelen, België 14:00, Mechelen, Jazzathome - festival, Lambrecht-Mulier
    More

Discografie

Wilt u ook een van onze albums downloaden? Hiervoor heeft u een code nodig. Heeft u nog geen code, neem dan contact met ons op.

Recensies

Jazzflits over Mosavans:

 

Het trio Kenturah’s Kitchen is al zeker acht jaar samen en dat hoor je. Een beginnend pianotrio speelt vooral standards. Die hebben Ed Baatsen cum suis achter zich gelaten. Een gevorderd trio waagt zich aan eigen stukken; die horen we hier dan ook.

Maar sommige trio’s blijven dan nog járen in exact dezelfde bezetting bij elkaar. Zie dat eens voor elkaar te krijgen, in de overbevolkte Nederlandse jazzscene. Menig ‘jazzpodium’ is een kroeg waar druk door de muziek heen wordt gekakeld.

Enfin, Baatsen, Slinger en Kamsteeg bleven bijeen en gaan dus weer een stap verder: nog ambitieuzere composities, vergezeld van uiterst democratische improvisaties waarbij niet alleen de pianist maar ook de anderen heel wat in de melk hebben te brokkelen.

Soms lijken de stemmen bijna gelijkwaardig. Wie Baatsen kent, weet natuurlijk dat hij een uitstekende antenne heeft voor samenspel. Hij verving immers enige tijd wijlen Rob van den Broeck in de band van Masha Bijlsma. Al veel langer toert hij met Special Delivery.

Tegelijkertijd blijft de traditie nooit ver weg. Er is een swingende drummer, een bassist die de basis beheert en pianist die geregeld het hoogste woord mag voeren. Niet erg, want de interactie is avontuurlijk genoeg en het repertoire veelzijdig. Er zijn breekbare ballads, vederlichte popliedjes en spektakelstukken met dreunende unisono’s voor de bas en de pianolinkerhand.

Je gaat al gauw denken aan e.s.t. en de trio’s rond Charlie Haden. Slinger is net als Haden zo’n bassist die zijn diepe, spaarzame noten met enige dramatische vertraging uit de dikke snaren trekt. Ondanks die minimalistische aanpak zijn die noten zó solide, dat de anderen schijnbaar alle kanten uit kunnen fladderen. Dat is natuurlijk niet zo, maar de indruk wordt gewekt. De composities zijn geïnternaliseerd, de muziek is losgezongen van het papier.

 

Jeroen de Valk

Jazzenzo over Mosavans:

 

Het Nederlandse trio Kenturah’s Kitchen beschouwt zichzelf ondanks de samenstelling van piano, contrabas en drums niet als een klassiek pianotrio en maakt nadrukkelijk ‘muziek van nu’. De titel van hun nieuwe album, ‘Mosavans’, is een verwijzing naar de verschillende invloeden die het trio ondergaat: Monk, Satie en Bill Evans. Verder hoor je rock- en hiphopelementen. Op eerdere platen nam het trio covers op van onder andere The Red Hot Chili Peppers en Krezip. Toch is het voornamelijk een jazztrio, waarbij improvisatie voorop staat.

Op ‘Mosavans’ staan uitsluitend eigen composities, alle van de hand van pianist Ed Baatsen. Het zijn eigenlijk geen zes maar negen stukken, omdat twee nummers zijn uitgesplitst in een aantal varianten. De composities zijn afwisselend en zitten inventief in elkaar, waarbinnen alle bandleden de grootst mogelijke vrijheid krijgen. De muziek klinkt daardoor open en los; het spelplezier is duidelijk hoorbaar.

Op het titelnummer dat een kwart van de totale speelduur beslaat, versmelten de genoemde invloeden tot een mooi geheel. Een geweldig stuk dat tegelijk swingt en intrigeert. Het daaropvolgende ‘Trammelant’ bestaat uit drie delen. Het eerste deel doet door de rockdynamiek sterk aan The Bad Plus denken, het tweede is verfijnd met melodisch basspel, terwijl het derde deel een loom hiphopritme heeft.

Het gebruik van diverse maatsoorten en verschillende ritmes houdt de muziek spannend, bijvoorbeeld op het ongrijpbare ‘Raarr’. Daarnaast hoor je mooie melodieën, zoals op ‘Bretagne’, een nummer met Keltische invloeden. Op het tweedelige slotnummer ‘Blue Mirror’ demonstreert de band nog eens heel duidelijk zijn tweevoudige kracht: het eerste deel is snel met een stevige groove, het tweede is zijn langzame, melodieuze pendant. Een prima album kortom van een uitstekend trio, dat meer aandacht verdient.

 

Mathijs van den Berg

De Nieuwe Muze over Mosavans:

 

In de keuken van Ed Baatsen

 

In 2011 formeerde pianist Ed Baatsen met contrabassist Han Slinger en slagwerken Bert Kamsteeg Kenturah’s Kitchen. Een jazztrio genoemd naar de Amerikaanse kunstenaar Kenturah Davis. Een kenmerk van haar werk is de meerlagigheid en dat is ook het streven van Kenturah’s Kitchen. Vanaf de eerste cd, KLiCK uit 2013, zijn Baatsen, Slinger en Kamsteeg er op uit om ieder op eigen wijze de harmonische schoonheid te zoeken. Dat lukte nog beter in de tweede cd Oeroeboeroe uit 2016. De perfectie is bereikt met hun derde cd Mosavans die in januari werd uitgebracht. We zijn in de keuken van een sterrenkok met noten.

Ed Baatsen schreef alle negen composities. De cd opent met het titelnummer en het lijkt of Baatsen hier met een verse begint. Na bijna twee minuten zetten Slinger en Kamsteeg zich aan de melodie. Vervolgens is er het driedelige Trammelant. Dit is geen cd om doorheen te praten. Men moet luisteren, zoals de musici naar elkaar doen. En ze swingen. Bretagne heeft de mooiste melodie, waarvan je hoopt dat die lang op het men van Kenturah’s Kitchen mag blijven staan. In Couscous lijkt het even of Baatsen een loopje neemt met Formidable van Stromae, niet onlogisch voor iemand die in zijn jeugd door de popmuziek werd gegrepen, maar aan wie het avontuur van de jazz sterker trok. De cd sluit met het tweedelige Blue Mirror, waarvan het tweede deel – ballad – langzaam het eerste deel weerspiegelt.

 

De Nieuwe Muze, januari 2020

Draai Om Je Oren over Mosavans:

 

‘Mosavans’ is het derde album van Kenturah’s Kitchen, een trio bestaande uit pianist Ed Baatsen, bassist Han Slinger en drummer Bert Kamsteeg. De titel ‘Mosavans’ ontstond als een soort van werktitel en verwijst naar Monk, Satie en Bil Evans.

Daarmee wordt al aangeduid dat de drie heren verschillende stijlkenmerken met elkaar verweven. Alle composities zijn van Baatsen. Je hoort verschillende invloeden. Sommige passages klinken als op de klassieke leest geschoeid, zoals in het prachtige ‘Bretagne’. Ook rock- en hiphopinvloeden zijn te horen, bijvoorbeeld in het eerste deel van het drieluik ‘Trammelant’, maar wel op een geheel eigen wijze.

Het trio speelt nadrukkelijk niet als een standaard pianojazztrio. Alle drie de musici hebben een volstrekt gelijkwaardige rol. Op een manier zoals ook het beroemde trio van Bill Evans dat had, met naast Evans bassist Scott LaFaro en drummer Paul Motion. Geen strak conservatief pianotrio, maar een hele transparante manier van spelen, waarbij melodielijnen van de piano en bas elkaar omhelzen en in elkaar overlopen, ritmes van de drummer voortgaan in die van de piano en bas en vice versa. De sound van bassist Slinger is fenomenaal. Met een trefzekere vingerzetting is hij op een prettige manier present. Hij speelt ook loepzuiver én ritmisch. Drummer Kamsteeg doseert fraai. Hij geeft het geheel lucht door het niet dicht te spelen; zijn spel is juist sterk interactief.

Baatsen heeft in zijn composities veel ruimte gelaten voor improvisaties. Dit op een hele muzikale manier; de geschreven noten vloeien als vanzelf over in improvisaties en komen zo los van het papier. Ze krijgen een eigen dynamiek. Dit gaat haast organisch; om het wat oneerbiedig te zeggen zijn de drie musici als een soort van communicerende vaten. Waar de een wat terugneemt, geeft de ander wat meer. Dat kan zijn in melodielijnen die in elkaar overlopen of elkaar aanvullen, maar ook in ritmisch opzicht wordt er gevarieerd en uitgedaagd. De drie musici krijgen hier alle vrijheid in. Je voelt als luisteraar de ruimte die er zo gecreëerd wordt. Dat geeft een duidelijke spanningsboog. Het maakt je als publiek deelgenoot van het geheel. Dat live-gevoel wordt nog eens versterkt doordat de tracks zijn opgenomen in een en dezelfde ruimte en de musici niet gescheiden waren in afzonderlijke cabines.

Alles omvattend kan je spreken van een jazztrio met een heel eigen signatuur en frisheid. Met drie fantastische musici, die er niet op uit zijn om bombastisch en met een stortvloed van noten tekeer te gaan. Nee, er is een evenwichtig én dynamisch geheel waar ruimte is voor avontuur, met aandacht voor het fijnzinnige. Dit maakt het album bijzonder, een waar pareltje.

 

Kentura’s Kitchen – ‘Mosavans’ (eigen beheer, 2019)

Jazz&Mo’ over Mosavans:

 

Mosavans zijn geen sleurhutten aan de Maas, het is de samentrekking van drie muzikantennamen: Monk, Satie, Evans. Jazz dus, jazeker, maar met een weidse blik. De typische hoekigheid van Thelonius Monk huist in de ritmes en de leidende melodielijn, terwijl de lyriek van Bill Evans naar voren komt wanneer pianist (en componist van alle tracks) Ed Baatsen aan het soleren slaat. De invloed van Erik Satie schuilt tot slot in de hang naar eenvoud: niet moeilijk doen waar het niet nodig is. Dat geeft de muziek een wat popachtige sfeer. Toch gebeurt er in deze muziek beduidend meer dan in die van op het eerste gehoor verwante groepen als het Neil Cowley Trio of Gogo Penguin. Zeker, Kenturah’s Kitchen legt graag een pakkende groove en dito melodie neer. Maar speels en vrij lopen de Haagse heren geregeld zeer aangenaam uit de pas.

 

Mischa Andriessen

Jazznu over Mosavans:

Kenturah’s Kitchen ademt rust en degelijkheid

 

Als je de cd-speler in werking stelt, lijkt het of pianist Ed Baatsen in zijn hoofd een aanloop gaat nemen naar de negen stukken die nodig zijn om de cd ‘Mosavans’ gevuld te krijgen. Diep in gedachten verzonken en daardoor mijmerend, zet hij het titelnummer in. Dwalend over de toetsen lijkt hij ervan overtuigd dat inspiratie voor die stukken zich zeker gaat aandienen.

Natuurlijk wordt zó geen cd opgenomen. Ed Baatsen, contrabassist Han Slinger en slagwerker Bert Kamsteeg – verenigd in Kenturah’s Kitchen – hebben gegarandeerd de nodige voorbereidingen getroffen om de negen Baats-composities zo fraai mogelijk tot klinken te brengen. Maar de indruk die de pianist aan het begin van de cd wekt, tekent de sprankelende ongedwongenheid waarmee Mosavans tot stand is gekomen. Er is hier sprake van een document dat ver uitstijgt van wat je gewoonlijk krijgt voorgeschoteld van pianotrio’s.

Want de intuïtieve zoektocht van de pianist mondt uit in een avonturenreis langs hoopjes maatsoorten, zwaar aangezette en dan weer functionele ritmes, accentverschuivingen, toegeëigende rollen van de ene keer de piano, de andere keer het slagwerk en dan weer de contrabas. Deze aanpak staat borg voor een aangename ongerustheid, die de muziek overspant en haar telkens nieuwe gezichten verleent.

Mosavans ademt rust en degelijkheid uit. Het relaxte dat Kenturah’s Kitchen kenmerkt, klinkt door in elke noot. De titels van de stukken zijn verrassend door hun eenvoud: Trammelant part 1, 2 en 3 bijvoorbeeld, maar ook Couscous en Raarr laten je glimlachen. Het zijn slechts verpakkingen die net als de daaronder schuilende muziek willen zeggen: doe gewoon, luister naar ons en geniet.

Mosavans is een klotsende bak met improvisaties die gelijkelijk over de instrumenten worden verdeeld en eveneens getuigen van de onbekommerdheid die eigen is aan deze muziek. Kenturah’s Kitchen drijft op het vakmanschap van drie musici, die hun individualisme in de fraaist denkbare klanken hebben verpakt. Zij stapelen laag over laag, breken die af, zetten ze opnieuw op en creëren zodoende steeds nieuwe contexten.

Die de indruk bij je achterlaten dat deze cd wel dubbel zo lang had mogen duren.

 

RINUS VAN DER HEIJDEN